تامین اجتماعی
بانک مهر اقتصاد
روزنامه نوآوران - 1397/11/28
شماره 1217 - تاریخ 1397/11/28
آخرین اخبار
عدم افزایش قیمت بنزین همچون بمب تورم زای شدید عمل می‌کند
درخواست مجلس از دولت برای پیگیری گرانی‌ها
حکم قطعی متهمان پرونده شرکت کلاهبرداری دومان توکان صادر شد
فرمانده کل سپاه به پاکستان هشدار داد
انتظار ۱۲ ساله برای آزادسازی سهام عدالت
علت تناقض در آمار واردات دام زنده/۴ هزار رأس به بازار رسید
تقوی‌نژاد از سازمان امور مالیاتی رفت
اولتیماتوم‌های بی نتیجه دولت به بازار/قیمت مرغ از۱۵هزارتومان گذشت
فروش لوازم خانگی ایرانی به اسم خارجی!
آشفته‌بازار خودرو و سرگردانی مشتریان/وعده وزیر صنعت محقق نشد
«رئیسی» به جای «آملی‌لاریجانی» سکان‌دار قوه قضائیه می‌شود
غفلت ازتوسعه ظرفیت‌های پالایشگاهی
زیردریایی فاتح پیشرفته‌ترین سامانه هدایت موشک و اژدر را دارد
فرهنگ می تواند حرف اول را بزند
برلین درخواست واشنگتن را برای خروج از توافق هسته‌ای رد کرد
احتمال رد کلیات بودجه ۹۸
درخشش کودکان ایرانی در مسابقه نقاشی کشور بلغارستان
تصمیم‌گیری درباره «پالرمو» مجدداً به آینده موکول شد
فراخوان انتخاب شعار نمایشگاه کتاب تهران
بازیگران سفر آسان را ترویج می‌کنند
بودجه های ورزشی بانوان و آقایان جداگانه هزینه شوند
نیم نگاهی به دو تئاتر پنجمین روز فجر / از یک روایت جنایی تا برداشت آزاد
واکنش حبیب احمدزاده به شهادت مرزبانان
اکران مستند «نجف دریابندری،یک دور تمام»
فرقه گرایی؛ گریزگاه انسان معاصر از فرسایشگاه نیهیلیسم و تنهایی
شب شلوغ تالار وحدت با رستاک
معرفی برگزیدگان جایزه «صادق هدایت»
موزه "متروپولیتن" باز هم اثر ربوده شده را برمی‌گرداند
مزایای بورس کالا قابل قیاس با بازارهای غیرمتشکل نیست
زوم جشنواره‌ی آمریکایی بر «داستان‌هایی از ایران»
معرفی نامزدهای «لاک‌پشت پرنده»
بازیگر این تئاتر شمائید / لطفاً طبق دستورالعمل اجرا کنید
نویسنده به‌دنبال بهانه نباشد
شاهین فرهت در پاسخ به انتقادها چه می‌گوید؟
این مصوبه وظایف میراث‌فرهنگی را کمتر می‌کند
روایت بازیگری که "فرصت پلک زدن به مخاطب نمی‌دهد"
سریالی برای حمایت از میراث فرهنگی
گفت‌وگویی در راستای جشنواره‌ی فیلم‌های ایرانی "پراگ"/ «اندکی بدبینی طبیعی است اما ...»
طرح جامع مالیاتی، مقاوم‌سازی اقتصاد کشور در مقابل تحریم‌هاست
کتابی که باید با هشدار خطر همراه باشد
سومین شب جشنواره موسیقی فجر با طعم انتقاد
آمریکا تهدید مستقیم گردشگری ایران را آغاز کرد
عرضه سهام افق کوروش در بورس
سرمربی تیم هندبال زاگرس: بازیکنمان را با چاقو زدند/ تیم تا ۱۰ کیلومتری شهر اسکورت شد
انصراف صمد نیکخواه بهرامی از حضور در تیم ملی بسکتبال
فیلم/ اسنوکر باز ایران چگونه نفر اول جهان را شکست داد؟
اتفاق تکراری در تمرین آبی‌ها/ بازیکنان استقلال پشت در ماندند و به خانه برگشتند
تعلل استقلال در نیم‌فصل کار دستش داد/ تاکتیک استقلال به درد تراکتورسازی خورد
خوش‌بینی اینفانتینو به ۴۸ تیمی شدن جام جهانی قطر
ریزش ساختمان ۵ طبقه در چین
کد خبر: 178229 | تاریخ : ۱۳۹۷/۹/۱۶ - 12:32
سرنوشت حمام قاجاری کَن / متروکه شد!

سرنوشت حمام قاجاری کَن / متروکه شد!

«بعد از چهل سال شما اولین نفر هستید که از حمام کَن سوال می‌پرسید، اگر این حمام برای مردم آن قدر اهمیت داشت که بخواهند از ان دیدن کنند، در این مدت زمان طولانی حتما سراغ این بنای وقفی را می‌گرفتند.»

نوآوران آنلاین- این حرف‌ها اعتقادِ مهدی طاهری یکی از پیرمردهای قدیمی منطقه‌ی «کَن» در مورد حمام قدیمی این روستا در دل تهران است، او آن‌قدر از میراث فرهنگی آزرده است که می‌گوید دیگر خانواده‌ی واقفِ حمام قدیمی کن اجازه نمی‌دهند این بنا در اختیار میراث فرهنگی قرار گیرد، اگر آن‌ها می‌خواستند کاری برای این حمام انجام دهند، در طول چند سالی که این حمام را در اختیار داشتند، کاری برای او می کردند.

هر چند از پیگیری‌های میراث فرهنگی در سال‌های گذشته اطلاعات چندانی در اختیار نیست به جز یکی دو مرمتی که در سال‌های قبل روی این بنای تاریخی انجام شده است، اما در نزدیکترین قدمی که تا امروز برای این بنای تاریخی در ذهن‌ها باقی مانده، ۱۲اردیبهشت ۱۳۹۳ حضور احمد مسجد جامعی و تیم تهران‌گردی‌اش در بازدید از حمام قاجاری کن است. حمامِ قدیمی ۲۰۰ ساله‌ای که مساحتی ۲۵۰ متری دارد و در دو طبقه و یک زیرزمین ساخته شده است.

در  زمانِ آن زمان دست‌کم یک تابلو سر در حمام باقی نصب شده بود، اما امروز و با گذشت چهار سال از آن بازدید نه تنها هیچ اتفاقِ خوبی برای این حمام رخ نداده، بلکه امروز نیز تابلوی معرفی حمام دیگر وجود ندارد و زباله‌های جمع شده در ورودی حمام، پای ثابت این بنای تاریخی شده‌اند.

روی تابلویی که پیش از این سردر این حمام نصب بود، نوشته شده بود؛ «پس از ورود آب لوله کشی به روستا و برچیده شدن خزینه فضاهای حمام با تیغه بندی مجزا شده و با نصب دوش تغییر شکل یافته است. همچنین با حذف بعضی تیغه‌های قدیمی مابین حمام زنانه و آتش خانه فضاها به یکدیگر متصل شده‌اند. این حمام در سطحی پایین‌تر از سطح طبیعی زمین قرار داشته و دارای دو بخش مردانه و زنانه بوده است. حمام مردان دارای فضای رختکن بوده و فضاهای آن دارای پلان چیلیپا بودند، حمام زنانه نیز دارای ورودی مجزا و رختکن مربع و سربینه آن مستطیل شکل بوده است و این حمام ۸۰۰ سال قبل ساخته شده و در فهرست آثار ملی نیز به ثبت رسیده است.»

این‌ها حرف‌های دارای منابع معتبری است که راحت‌تر می‌توان به آن‌ها استناد کرد، اما حرف‌ها و چهره‌ی گارد گرفته‌ی یکی دو پیرمرد قدیمی «کَنی» چیزی جز این منابع تاریخی می‌گویند.

مهدی طاهری، ۷۰ ساله به خبرنگار ایسنا می‌گوید: ۱۰ – ۱۵ سال این حمام دست میراث‌فرهنگی بود، اما هیچ کاری انجام ندادند و در آن زمان هم وضعیت امروزش را داشت و در طول این سال‌ها هر روز به خرابی‌های آن اضافه شده است.

او با بیان این‌که این حمام توسط مالکِ آن، وقف شده است تا درآمدش صرف کارهای خیریه شود، ادامه می‌دهد: اکنون وارثان بنا، تصمیم گرفته‌اند آن را برای وقف و به نیت ثواب اجاره دهند.

وی که به نظر می‌رسد می‌تواند در تصمیم‌گیری برای هر نوع قدمی در این بنای تاریخی موثر باشد، اما از تبدیل این حمام قدیمی که تا امروز دست‌کم سرپا مانده به نقطه‌ای گردشگری در کن، استقبال نمی‌کند و می‌گوید: بعد از چهل سال شما اولین نفری هستید که درباره‌ی این حمام سوال می‌کنید، هیچ کس دیگر تاکنون درباره‌ی حمام هیچ پرسشی نکرده بود، چطور فکر می‌کنید می‌تواند ان قدر معروف شود که گردشگران زیادی را جذب کند؟

عمو حسن نیز از هم‌سن و سال‌های مهدی طاهری است، او حتی زمانی را که از این حمام استفاده می‌کرده، به خاطر دارد و بیشتر به یاد گذشته‌اش می‌افتد.

آن‌قدر با حسرت از باغ‌های تخریب شده کن و از روزهایی که به واسطه‌ی نبودن آب لوله‌کشی شده، از این حمام استفاده می‌کرده، حرف می‌زند که هر شنونده‌ای تنها مجرم به وجود آمدن این وضعیت را توسعه و تکنولوژی می‌داند.

این پیرمرد بومی کن، ادامه می‌دهد: آن حمام خزینه و دوش داشت، خاطرم هست چه تزیئنات زیبایی داشت، و چه قدر دوست داشتم به خاطر زیبایی‌های آن فضا،‌هر روز به حمام برم، اما با آمدن حمام به خانه‌های مردم کن، به مرور از این حمام نیز دیگر هیچ استفاده‌ای نشد و به مرور از بین رفت و متروکه شد.

رضا محمدخانی هم با حدود ۵۵ سال سن، از دیگر قدیمی‌های ایستگاه یخچال کن است، منطقه‌ای که به نظر می‌رسد از بخش‌های قدیمی کن بوده که هنوز چند اثر تاریخی قاجار و پهلوی را در خود دارد.

او نیز به ایسنا می‌گوید: خاطرم هست که از این حمام تا حدود ۳۵ سال پیش استفاده می‌شد. برخی روزها بانوان از حمام استفاده می‌کردند و برخی روزها مخصوص مردها بود. از آن زمان تا امروز وضعیت حمام به همین شکل باقی مانده است.

عسگری، از دیگر پیرمردهای بیش از ۶۰ ساله‌ی کن است که می‌گوید: آخرین باری که پا در این حمام گذاشتم چند هفته قبل از تعطیلی آن بود. چند سال آخری که این حمام باز بود خزینه جایش را به دوش‌های کنار هم داده بود اما بعد از مدتی حمام را بستند، در همه خانه‌ها حمام ساخته بودند و مردم احساس نیاز نمی‌کردند تا به حمام بیرون بروند.

او ادامه می‌دهد: یکی، دو سال بعد از پیروزی انقلاب حمام به حال خود رها شد، ای کاش یک فرد ‌بانی می‌شد تا این حمام احیا شود. باید ان را مقاوم‌سازی کرد تا با باران‌های زمستان از بین نرود، می‌توان از آن به عنوان یک بنای گردشگرپذیر استفاده کرد.

از فضای بیرونی شاید نتوان چیز زیادی از وضعیت امروزی این بنا تشخیص داد، اما حرف همسایه‌ی روبه‌رویی حمام وضعیت را بدتر از آن چه که هست نشان می‌دهد. محمدی به ایسنا می‌گوید: خداراشکر هیچ معتادی نمی‌تواند به این فضا وارد شود، اما بی‌توجهی‌های زیادی که در طول این سال‌ها به این بنا شده است، باعث شده به مرور ستون‌های این بنا سست شود، یکی دوبار چند مسئول امدند و از حمام دیدن کردند، اما هنوز هیچ اتفاقِ دیگری برای این حمام رخ نداده است. دیگر به بازسازی حمام هیچ امیدی نداریم.

حمام قدیمی کن را سال ۱۳۸۰ و با شماره ثبت ۳۷۹۱ میراث فرهنگی در فهرست آثار ملی ثبت کردند، گفته می‌شود سند این بنا را به یکی از بخش‌های دانشگاه شهید بهشتی واگذار کردند و برخی اقدامات مرمتی برای حمام انجام دادند، حتی در بخش‌هایی نیز مقاوم‌سازی روی آن انجام شد، ولی در نهایت بنا را نیمه‌کاره به حال خود رها کردند.

کن را یکی از مناطق قدیمی تهران که نه، بلکه از دهکده‌های ری معرفی می‌کنند، منطقه‌ای با حدود ۲۰۰۰ سال قدمت، حتی  به واسطه‌ی‌قرار گرفتن یکی از بزرگترین رودخانه‌های قدیم ری که از کوه‌های امامزاده داوود در این منطقه سرچشمه داشته و تا دریاچه قم می‌رود این قدمت را به آن نسبت داده‌اند، درختان کهن‌سال چندصد ساله، امامزادگان کن و آداب و سنن خاص منسوخ شده‌اش را از دیگر خصوصیات این منطقه‌ی تاریخی معرفی می‌کنند اما به نظر می‌رسد این اتفاق دست‌کم امروزه دیگر فایده‌ای برای توجه بیشتر به قدمت این منطقه نداشته باشد.

چه برسد به ساخت‌و سازهای اطراف این بنای تاریخی که کاملا مشخص است در نبود هیچ نیروی یگان حفاظت و نظارت درستی از سوی میراث فرهنگی در طول سال‌های گذشته انجام شده‌اند!

کانال تلگرام

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.