تامین اجتماعی
بانک مهر اقتصاد
روزنامه نوآوران - 1397/08/23
شماره 1154 - تاریخ 1397/08/23
آخرین اخبار
‎راه اندازی سایت عظام آنلاین،سامانه نوین فروش گروه قطعات خودرو
‎رونمایی از محصول جدید تبلت پوز سایان کارت
راه بازگشت سریال‌های کمدی به تلویزیون چیست؟
در زندگی مشترک با گلشیری در سایه نبودم
اعلام فیلم های بخش مسابقه ملی جشنواره‌ حقیقت
لبخند انگلیسی‌ها به ایران در روز تحریم آمریکا
نامی که از شعر سهراب سپهری وام گرفته شده
جشنواره سی‌وپنجم فیلم کوتاه تهران در خط پایان/ برترین‌ها معرفی شد
دعوت گلاب آدینه برای تماشای یک مستند
گروه موسیقی «سون» در سالن میلاد کنسرت می‌دهد
تلاش برای بازگرداندن تابعیت «میلان کوندرا»
«پروانه الجزایری» مرده را زنده می‌کند/ اجرایی با تدوین موازی
بازیگر جدید «مجبوریم» معرفی شد
عرضه قریب‌الوقوع فیلم‌های پرفروش در سایت کول دانلود
تعظیم سالار عقیلی به صبوری زلزله‌زدگان کرمانشاه
امیرحسین رستمی و سوگل خلیق در «خروس لاری»
نیازی به شهرت بیشتر ندارم
بیماری تهیه‌کننده فیلم‌های سرب و آوار/کسی به ملاقاتم نیامد
«خانه پدری» دچار یک سوءتفاهم بیهوده شد
کشف بیش از ۶ هزار یافته فرهنگی در غار قلعه کرد آوج
ورود گردشگران به «جزیره هرمز» همچنان آزاد است
«سردار سنجرخان» به برآورد رسید/ کلید خوردن در سال آینده
محور کندوان عصر جمعه یکطرفه می شود
می‌توان با همدردی و احساس وظیفه مسئولان، مشکلات را رفع کرد
می‌توانیم با حفظ برجام، درباره دیگر مسائل هم با ایران توافق کنیم
صادرات‌ زیر یک میلیون دلار معاف از تعهد ارزی شد
چرا جرم مفسدان فروش سکه از خریداران سبک‌تر شمرده شد؟
دست تندروها باید از تصمیمات مهم کشور کوتاه شود
پزشکیان: عدالت گم شده جامعه کنونی است/ وکلا باید بدون لکنت حرف بزنند
ورق بورس برگشت
بازار ارز و سکه تا رسیدن به تعادل، کاهشی خواهد بود
مردم ارومیه تا چند روز دیگر صدای سوت قطار را می‌شنوند
قاچاق دام زنده علت گرانی‌هاست
صادرکننده بنزین هستیم
راه اندازی بورس نفت بزرگترین اشتباه دولت بود/ موضع بن سلمان قیمت نفت را تغییر می دهد
ادامه افت قیمت نفت پس از کاهش ۷ درصدی تولید
تکذیب ممنوعیت خروج برخى اقلام از بنادر امارات به مقصد ایران
تمجید صندوق بین‌المللی پول از شفاف‌سازی‌های مالی ایران
واگذاری سرخابی‌ها منتظر مصوبه هیات وزیران
یورو مسافرتی ارزان شد
"۳ صندوق مادر" از لیست واگذاری خارج شد
تکذیب تغییر چهار وزیر کابینه
"تاج" باید فدراسیون فوتبال را ترک کند
پتروشیمی‌ها چقدر ارز آوردند؟
بازار مسکن تا پایان سال به ثبات می رسد/ فروشندگان تمایلی به فروش ندارند
دریافت مواد غذایی از عراق در ازای صدور برق و گاز کذب است
شش عضو هیأت عامل صندوق نوآوری و شکوفایی منصوب شدند
بازدید خبرنگاران رسانه‌های خارجی از پروژه‌های مهم آذربایجان شرقی
سیگنال‌های مثبت برای ترمیم دستمزد کارگران/ فاصله دستمزد با هزینه سبد معیشت بررسی می‌شود
امامی کاشانی نماز این هفته نماز جمعه تهران را اقامه می‌کند
کد خبر: 170515 | تاریخ : ۱۳۹۷/۴/۲۰ - 17:44
تنها 2 روز به عروسیم مانده بود ؛ دو نفر جوانی که کنار من نشسته بودند مدام به پشت سر و اطراف نگاه می‌کردند

تنها 2 روز به عروسیم مانده بود ؛ دو نفر جوانی که کنار من نشسته بودند مدام به پشت سر و اطراف نگاه می‌کردند

تاکسی از شیب بزرگراه بالا می رفت و نسیم ملایم و گرم تابستانی از پنجره خودرو صورتم را می نواخت.

نوآوران آنلاین-حالا بعد از سال‌ها تحمل بیماری افسردگی و بستری شدن در بیمارستان، روزهای خوب سلامتی را حس می‌کردم. دکترها اما می‌گفتند باید تا مدت زیادی داروهای اعصاب و ضد افسردگی مصرف کنم ولی دیگر توهمات و فشارهای عصبی گذشته را نداشتم. چند وقتی بود که قرص هایم را نیز کنار گذاشته بودم. تمام فکرم پیش جشن عروسی بود که در پیش داشتیم.تنها دو روز مانده بود تا به فرشته رؤیاهایم برسم. بعد از مدت‌ها، احساس سرخوشی و شادابی می‌کردم. 

 وقتی می‌دیدم مادرم که پا به پای من در رنج و بیماری ام شریک و همدم بود؛ با چه شور و شوقی بساط عروسی‌ام را مهیا می‌کرد؛ همه چیز قشنگ به نظر می‌آمد. دو نفر جوانی که کنار من نشسته بودند مدام به پشت سر و اطراف نگاه می‌کردند و خیلی نگران بودند. به یاد روزهای سخت بیماری خودم افتادم که دائم فکر می‌کردم کسی در تعقیبم هست و مدام در توهم و فشارهای عصبی بودم. با خود گفتم شاید اینها هم مثل من بیمار باشند. راننده تاکسی بسرعت از آخرین ثانیه‌های چراغ سبز استفاده کرد و از چهارراه رد شد.

دقایقی بعد خودروی گشت انتظامی آژیرکشان به ما نزدیک شد و به راننده دستور توقف داد. دو مأمور قوی هیکل با اسلحه به سمت تاکسی آمدند و با صدای بلند از ما خواستند پیاده شویم. یکی از آن دو جوانی که کنار من بود در هنگام پیاده شدن پا به فرار گذاشت و مأمور دیگر بدنبالش دوید. همان‌طور که پیاده می‌شدم دیدم که جوان فراری در یک لحظه با پشت پای مأمور به زمین خورد و بلافاصله دستبند به دستانش قفل شد. من گیج و مات به صحنه‌هایی که مثل فیلم‌های سینمایی بود ناباورانه نگاه می‌کردم.

مأمور دیگر با داد و فریاد ما را از خودرو بیرون کشید ولی نمی‌فهمیدم چه می‌گفت و اصلاً چرا ما را پیاده کردند. دست‌های‌مان را بالا گرفته بودیم. همان مأمور از ما خواست دست‌های‌مان را روی خودرو بگذاریم. رفتار و لحن تند مأمور پلیس باعث شد در یک لحظه کنترلم را از دست بدهم. برگشتم و روبه روی مأمور ایستادم. با عصبانیت بر سرش فریاد زدم به چه حقی من را می‌زنی؟ اما همین کافی بود تا بر دست من هم دستبند بزنند. سه نفر ما را دست بسته سوار خودرو کرده و به کلانتری بردند. اصلاً نمی‌دانستم چه شده و چرا با ما چنین می‌کنند. به سالن کلانتری که وارد شدم دیگر تحملم را از دست دادم و شروع کردم به داد و فریاد. مرا به بازداشتگاه موقت کلانتری بردند. بدنم می‌لرزید و از عصبانیت شدید دست‌ها و سرم را به دیوار می‌کوبیدم.چند ساعتی در بازداشتگاه با بی‌قراری سپری شد. یکی از سربازان کلانتری برایم قدری آب آورد.

به آرامی گفت: خماری اومده به سراغت؟ برایش توضیح دادم که اشتباهی مرا گرفته‌اند. او لبخند تلخی زد و سری تکان داد. از او خواهش کردم تلفن همراهم را برای چند دقیقه در اختیارم بگذارد تا به خانواده‌ام اطلاع دهم. وقتی شماره خانه را گرفتم پدرم تلفن را برداشت با صدای لرزانی به پدرم گفتم در کلانتری هستم و زود بیاید. طولی نکشید که پدر وبرادرم خودشان را به کلانتری رساندند. افسر بخش مرا برای ملاقات نزد پدر و برادرم برد. پدرم با چشمانی اشک بار به من گفت: پسرم چه بلایی سر خودت و ما آوردی تو فقط دو روز دیگر به عروسی ات مانده حالا ما چه باید بکنیم. برادرم کوروش از من خواست ماجرا را برایش توضیح دهم.

به او گفتم: من هیچ کاری نکردم ولی نمی‌دانم چرا بازداشت شده ام. از من پرسید که با آن دو جوان چطور آشنا شدم. گفتم: من تا به حال آنها را ندیدم و اتفاقی در تاکسی کنارهم قرار گرفته بودیم. کوروش برایم توضیح داد که آن دو نفر مواد فروش هستند و مأمورها در تعقیب‌شان بودند و به همین خاطر دستگیرشان کردند و شک دارند که من هم با آنها همدست باشم. علاوه برآن به جرم مقاومت و توهین به مأمور دولت بازداشت شده ام.

در آخر به من گفت: مگر دکتر نگفته بود که قرص هایت را باید ادامه دهی چرا بدون دستور پزشک قرص هایت را قطع کردی؟ شاید اگر قرص هایت را خورده بودی عصبانی نمی‌شدی و می‌توانستیم خیلی راحت تر آزادت کنیم ولی حالا جرمت سنگین‌تر شده. ساختمان دو طبقه کلانتری دور سرم چرخید و تمام آرزوهایم مانند حبابی بالای سرم پرواز می‌کرد. کوروش برادرم که تازه داشت فارغ‌التحصیل رشته حقوق می‌شد دست مرا گرفت و به گوشه ای دورتر از پدر برد. با لحن تلخ و آمرانه ای گفت: اوضاع خیلی بده، هر چی میگم باید خوب گوش کنی وگرنه حالا حالاها باید اینجا بمونی. با التماس از او خواستم هرکاری بگوید انجام می‌دهم؛ فقط کاری کند تا آزاد شوم. او به آرامی از من خواست که دیگربه هیچ وجه با مأمورها درگیر نشوم و اگر سؤال کردند بگویم من هیچ ارتباطی با آن دو جوان خلافکار نداشتم و تا به حال هم هیچ موادی مصرف نکردم. در آخر به من قول داد تمام تلاشش را بکند تا بی‌گناهی ام را به رئیس کلانتری ثابت کند. مرا به اتاق بازداشتی‌ها بردند. سیاهی شب پرده انداخته بود که کوروش باز به ملاقاتم آمد.

با رئیس کلانتری صحبت کرده بود با وجودی که برای رئیس کلانتری بی‌گناهی‌ام محرز شده بود ولی به خاطر اینکه پرونده تشکیل شده بود و آمار پرونده‌ها قبل از ظهر به دادسرا ارسال می‌شد؛ دیگر کار از کار گذشته بود.

اگر زودتر به خانواده‌ام اطلاع می‌دادم و آنها تا قبل از ظهر می‌رسیدند و پرونده‌ام به دادسرا منتقل نمی‌شد در همان مراحل اولیه می‌توانستیم با یک تعهد ساده و گرفتن رضایت از مأمورانی که ناخودآگاه به آنها توهین کرده بودم؛ مسأله فیصله پیدا می‌کرد. شب را بناچار در کلانتری گذراندم. اول صبح من و آن دو جوان را با خودروی کلانتری به دادسرا بردند. پدر و برادرم هم به‌دنبال ما آمدند. وقتی در مقابل قاضی قرار گرفتم پاهایم می‌لرزید و توان صحبت نداشتم.

با تحقیقات قبلی، جرم مواد فروشی آن دو نفر محرز شده بود. قاضی رو کرد به من و پرسید: تو تا به حال سابقه کیفری نداشته ای چرا با مأمورها درگیر شدی؟ در همین لحظه پدرم وارد اتاق قاضی شد. او به زحمت توانسته بود خود را به آنجا برساند. با لحن خواهشی به قاضی توضیح داد: پسرم بیمار است و به خاطر اینکه چند روز قرص‌هایش را کنار گذاشته دچار عصبانیت شده و بدون قصد مرتکب اشتباه و توهین به مأمورها شده، مدارک پزشکی‌اش هم موجود است ولی حالا پشیمان است. به خاطر شرایط حساسی که دارد؛ دو روز دیگر عروسی اش است و تقاضای بخشش و رأفت داریم.

قاضی، پدرم را برانداز کرد و گفت: یک هفته مهلت می‌دهم تا مراسم عروسی پسرت را برگزار کنید ولی باید سند بگذارید. بعد از آن باید پسرتان به بازداشتگاه برود. محکومیتش 2 سال حبس و 74 ضربه شلاق است ولی چون سابقه ندارد مشمول تخفیف شده و باید 2 ماه حبس بکشد.حالا از آن واقعه یک ماه می‌گذرد و یک ماه دیگر آزاد می‌شوم. همسرم ندا منتظر برگشتنم است. هر چند اتفاق تلخی بود ولی میله‌های زندان درسی دیگر به من آموخت اینکه زود عصبانی نشوم و واکنش نشان ندهم.

کانال تلگرام

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.